Receitas, licores e outras aficións

Linux
Esta imaxe foi sacada de LinuxZone.es.
Utilizada baixo permiso (Creative Commons By-NC-SA).

Comandos básicos de GNU/Linux

Para ir á terminal: alt+F2 + RXVT. Se non vai, hai que instalar o RXVT con sudo apt-get install rxvt -    Ctrl+Alt+F1 - Ctrl+Alt+F2 – Ctrl+Alt+F3 – Ctrl+Alt+F4 - ata F6. Para sair da terminal Alt+F7

cd
Signfica change directory, ou sexa, cambiar directorio. A súa sintaxe é moi sinxela: $ cd directorio. Pódese empregar o tabulador para completar os nomes. A carpeta anterior á actual é a carpeta ".."
mkdir directorio
Crea un novo directorio.
man
Abre o manual de axuda
pwd
Mostra a ruta na que estamos situados (pwd significa print working directory: mostrar directorio actual
ls
Mostra os arquivos no caratafol, e ponos de diferentes cores segundo os seus atributos (se non o fai, pode utilizarse a opción --color=yes para forzar as cores), a súa sintaxe é: $ ls [opciones] [ruta].
ls -a
Mostra todos os arquivos e cartafoles, incluíndo os ocultos
ls -l
Lista tamén as propiedades e atributos
ls -la
Lista ficheiros incluíndo os ocultos
ls -la | more
Pasa o resultado de ls -la a more, o que nos permite ver o listado de arquivos de forma paxinada.
cat fichero
Mostra o contido dun arquivo por pantalla. Se é tan grande como para saírse do espazo da terminal podemos utilizar less
cat -n
Mostra o contido dun ficheiro de texto e numera as liñas.
touch ficheiro
Crea un ficheiro vacío
clear
Limpa a pantalla
rm ficheiro
Elimina o arquivo especificado. Este comando solo é válido para arquivos. A súa sintaxe é: $ rm arquivo
rmdir directorio
Igual que rm pero con directorios. A súa sintaxe é: $ rmdir directorio. Convén ter en conta o parámetro --ignore-­fail-­on-­non-­empty que borra un directorio aínda que non estea vacío
rm -r directorio
Para borrar un directorio e os arquivos que almacene. Para non ter que responder á pregunta de confirmación para eliminar o seu contido, engadimos o parámetro -f así: rm -rf directorio
locate arquivo
Búsqueda de arquivos. Se non obtemos resultados, podemos utilizar find . -name nombre donde . indica que a búsqueda sea a partir do directorio actual.
Para utilizar locate primeiro deberemos de executar $ updatedb para actualizar a base de datos de locate.
chmod
Este comando ten unha sintaxe dificil de recordar, así que tede esto a man se vos fai falta. chmod emprégase para cambiar os permisos dun ficheiro (ou directorio). Podemos dar permisos de execución ao propietario do arquivo con chmod u+x arquivo
Existen cuatro tipos de usuarios:
  • u
    dono
  • g
    grupo
  • o
    outros
  • a
    todos
E tres tipos de modificacións:
  • +
    Engade un modo
  • -
    Quita un modo
  • =
    Especifica un modo (sobreescribe o modo anterior)
E tres permisos:
  • r
    lectura
  • w
    escritura
  • x
    execución
Con todas as súas mezclas podemos asignar permisos a tódolos usuarios. Por exemplo, chmod a+w ficheiro daranos permisos de escritura a todos os usuarios para ese ficheiro. chmod 775 -R .
fsck [-opciones] /dev/hdXX (o sdXX)
Comprueba e repara o sistema de ficheros
Opcións:
  • -c
    comprobar bloques no disco.
  • -f
    forzar o chequeo aunque todo parezca ok.
  • -v
    (verbose) desplega máis información.
  • -r
    Modo interactivo. Espera a nosa resposta.
  • -y
    asume yes de resposta.
cfdisk
Ferramenta de particionamiento de discos, usada en sistemas Debian principalmente.
shred

Elimina ficheiros completamente. O comando rm non borra de todo os ficheros, se non que os marca como que se poden sobreescribir.

Os datos continúan a estar no disco duro. Co comando shred borramos os datos definitivamente, facéndoos irrecuperables. A súa sintaxe é shred -u arquivo

sh
Este comando téndese a utilizar para os ficheiros con extensión .sh ou .run. Utiliza a shell de Linux para executar arquivos en consola. A súa sintaxe é sh arquivo
cp
Copia un ou varios arquivos á carpeta especificada. Especialmente útil para pegar arquivos cando non temos permisos. Con este comando, podemos facelo como root fácilmente. A súa sintaxe é cp orixe destino. Por exemplo, para copiar o arquivo texto.txt á carpeta /dev/cd, utilizamos $ sudo cp texto.txt /dev/cd. Tamén podemos copiar todos os arquivos dunha carpeta e pegalos noutra con $ sudo cp * /dev/cd
mv orixe destino
Move un arquivo ou carpeta a outro lugar. A súa sintaxe é: mv /carpeta1 /carpeta2. O que fai isto é mover a carpeta1 á carpeta2, ambas no directorio raíz. mv arquivo_orixe arquivo_ destino
tar
Programa para desempaquetar arquivos. Se non temos ganas de facelo gráficamente, podémolo facer mediante terminal escribindo tar zvf arquivo.tar
chown
Este comando sirve para cambiar o propietario dun arquivo e pódese usar da seguinte forma chown -r novopropietario /ruta_do_arquivo
shutdown -h now
Apaga o equipo. Para apagar o equipo podemos dispoñer de ata tres comandos distintos, que son:
  • halt
  • poweroff
  • shutdown

Shutdown ten varios parámetros. Por exemplo, en lugar de apagar agora mesmo o equipo (shutdown -h now), podemos decirlle que o apague en 10 minutos, así: shutdown -h +10.
Tamén podemos decirlle que se apague a unha hora determinada, por exemplo, ás 13:30, así: shutdown -h 13:30

reboot
Reinicia o equipo. É equivalente a shutdown -r now. Por suposto, pódense utilizar os parámetros de hora, como antes, tan solo cambiando -h por -r
grep

Este é un comando indispensable. Sirve para buscar cadeas dentro de outras.

Por exemplo, estas tres instruccións separadas por una tubería (pipe, |) devolverán o número de directorios que hay no directorio actual. (ls lista arquivos e directorios, wc -l para contar o número de liñas).
ls -l | grep ^d | wc -l

Neste outro exemplo, podemos ver o número de veces que está conectado o usuario root. Por exemplo, se ten abertas varias shells do SO a la vez. (who devolve unha cadea con todos os usuarios conectados).
who | grep root | wc -l

O comando grep soporta expresións regulares e é o que o fai realmente potente, aunque sempre que se engaden expresiones regulares complícase a cousa. Supoñamos que temos un fichero chamado arquivo_proba cos seguintes datos:

dir 15kb 27/07/2007
arquivo 27kb 26/07/2007
dualco 1kb 26/07/2007

E só queremos que nos mostre as liñas que empecen pola letra d. Esta sería a solución co comando grep usando expresións regulares: grep \'^[d]\' arquivo_proba

head
Devolve as primeiras liñas dun texto dado. Este exemplo devolvería as primeiras 10 liñas de arquivo.c.
head -n 10 arquivo.c
telinit num

Dícenlle ao Linux Kernel cal é o nivel de iniciación. O comando init devolve o nivel de iniciación actual.

num é un número do 0 ao 6. E estos indican:

  • 0
    Apagado
  • 1
    Modo de mantemento (monousuario root)
  • 2 hasta 5
    Modos multiusuario. Dependen da distribución. Xeralmente o modo con interfaz gráfica de usuario (GUI) co servidor X.org activo é o 5. Outros modos poden estar con diferentes servicios desactivados, como por exemplo o servicio de rede ethernet, wifi, a detección plug&play en USB ou outros.
  • 6
    Reinicio
kill

En breve, este programa cerra o proceso que se lle indique. Para saber o seu PID (Process ID) pódense utilizar utilidades como ps (ps -A ou ps -aux servirán) ou top.

Pero en realidade, kill fai moito máis. Kill pode mandar calquera sinal a un proceso aberto. Por defecto, envía SIGTERM, que lle indica ao proceso que debe cerrarse. Pero tamén poden enviarse outras sinais. Para facer isto, a sintaxe é kill -s sinal pid ou ben kill -sinal pid.
Onde sinal pode ser calquera número que entenda o proceso, pero as máis recoñecidas son:

  • 1 / SIGHUP
    hang up (colgar)
  • 2 / SIGINT
    interrupt (interrupción)
  • 3 / SIGQUIT
    quit (sair)
  • 6 / SIGABRT
    abort (abortar)
  • 9 / SIGKILL
    matar, non-manexable, non-recuperable, morte non-ignorable polo proceso
  • 14 / SIGALRM
    alarm clock (despertador/reloxo de alarma)
  • 15 / SIGTERM
    sinal de terminación de programa

Para ver a lista das sinais estándar soportadas polo SO, pode usarse kill -l

Instalando programas libres dende o seu código fonte

Cando instalemos programas libres, a maior parte deles, sobre todo se son un poco grandes, estarán feitos para ser compilados coas GNU autotools, que é unha serie de utilidades da GNU para desarrollar programas e compilalos, pensada para proxectos a gran escala.

Po lo tanto, antes de comezar, se non as temos instaladas, deberíamos de facelo co noso instalador favorito. Non teñen porqué ser necesarias, pero en ocasións este pode ser un inconveniente á hora de instalar programas. Se estamos nunha distribución basada en Debian (como a agora popular Ubuntu), podemos utilizar apt, para instalalas así: $ sudo apt-get install autotools-dev g++ gcc automake autoconf m4

Unha vez feito esto, (e instaladas outras dependencias que poida haber, para o que miraremos a páxina do proxecto que vaiamos a descargar) debemos descomprimir o código fonte, para o cal fixarémonos no formato do arquivo que nos baixemos. Este xeralmente será ou ben tar.gz ou .tgz ou .tar.bz2, aunque tampouco é raro que sexa .zip.

Dependendo do formato, deberemos de utilizar unha utilidade ou outra para descomprimilos. Entón,

Se é .tgz ou .tar.gz
Utilizaremos tar -xzvf arquivo.tar.gz
Se é .tar.bz2
Utilizaremos tar -xjvf arquivo.tar.bz2
Ou ben bunzip2 arquivo.tar.bz2|tar -xv -
Se é .zip
Utilizaremos unzip arquivo.zip
A extensión (esto é máis raro) podería ser tamén .rar
Neste caso, se temos unrar podemos utilizar unrar arquivo.rar
Si non temos unrar podemos instalalo con: sudo apt-get install unrar; Pero é raro que ningún software libre utilice rar como extensión, xa que é propietaria.

Unha vez descomprimida deberemos compilar o código. Se está feito coas autotools este proceso será bastante sinxelo. Solo serán necesarios tres comandos:

Tomando privilexios no sistema.

Cando queremos instalar un programa, copiar arquivos a carpetas do sistema, etc., necesitamos privilexios de superusuario (root). O superusuario ten control sobre todo, por este motivo, a súa conta pode estar protexida por contrasinal ou incluso deshabilitada polo sistema. Hai varias formas de autentificarnos como superusuario. Vexamos algunhas delas a continuación:

Todos istes métodos son diferentes, pero deben diferenciarse en algo, ¿non? Pois ben, o uso dun ou otro depende do que vayamos facer. Si o que vamos a utilizar e unha aplicación gráfica, e convinte usar gksudo/kdesu para executar o programa. Si o que vamos a facer e executar unha aplicación en terminal, utilizaremos sudo.
¿Por qué facelo así? Pois ben, pode que todo funcione igual, pero pode que en algún caso, non saia todo como nos esperamos. Como pequeno experimento, probade a abrir firefox con sudo e despois con gksudo. ¿Notastes as diferentes páxinas de inicio? Cando executamos o programa con gksudo, firefox abrese coa páxina de inicio de root, pero cando o executamos con sudo, carga a página de inicio do usuario actual. Este e só un caso de exemplo, pero hay programas que con sudo non chegarán a funcionar é sí con gksudo (kate, por exemplo).
Ademais, pulsando Alt+F2 (Executar aplicación), podemos usar directamente o comando gksudo programa para encender o programa, sin necesidade de ter que recurrir a terminal (engorroso para alguns). Esto non se puede facer con sudo. Outra gran ventaxa para usar gksudo.

Instalación de programas mediante terminal.

dpkg instala e desinstala paquetes .deb

dpkg -i programa.deb
Instala un programa.deb
dpkg -R ~/path/to/directorio/
Si se ten un directorio cheo de arquivos .deb e se desexan instalar todos
dpkg -r programa
Para desinstalar un programa, deixando os arquivos de configuración.
dpkg -p programa
Para desinstalar un programa e os seus arquivos de configuración.

O sistema de xestión de paquetes con repositorios online nas distribucions basadas en Debian e apt. Nos basados en Red Hat, existe algo similar, como urpmi

E utilizase así: apt-get comando orde/paquete

Órdes:

update
Actualiza os repositorios
upgrade
Busca actualizacions de software
install
Instala o/os paquete/s seleccionado/s
remove
Elimina o paquete seleccionado
dist-upgrade
Actualiza a distribución
autoclean
Elimina os archivos descargados antigos

Con todas estas ordes podemos instalar e elminiar os paquetes que queiramos. Necesitamos saber o nome do paquete con antelación, ou parte del. Para iso podemos utilizar apt-cache search nombre_parcial.

Tamén existe nas distribucions basadas en Debian un xestor mais potente que apt-get, que e aptitude. Os comandos dispoñibles para él son:

install
Instala paquetes
remove
Elinina paquetes
hold
Bloquea paquetes
unhold
Desbloquea paquetes
update
Actualiza os repositorios
upgrade
Actualiza o software
dist-upgrade
Actualiza a distribución
search
Busca un paquete por nome e expresión
show
Mostra información sobre o paquete seleccionado
autoclean
Elimina os archivos descargados antiguos
reinstall
Reinstala o paquete seleccionado

sudo update-manager -d lanza o xestor gráfico de actualizacions.

Exemplo: Cómo instalar OpenOffice.

Actualizamos os repositorios:
sudo apt-get update
sudo apt-get install openoffice.org-l10n-es
Si temos unha versión anterior de OpenOffice debemos de quitala antes con:
apt-get remove --purge openoffice.org
sudo apt-get autoremove --purge

Actualizar Office, primeiro debemos engadir o repositorio correspondente a sources.list, para iso teremos que ir a Sistema -> Administración -> Orixes de Software >Software de terceiros -> Engadir; e introducir a seguinte liña: deb http://ppa.launchpad.net/openoffice-pkgs/ubuntu intrepid main

Para instalar un arquivo .bin (que quere decir que e un arquivo binario autoinstalable) desde a consola debemos de asignarlle privilexos de execución, así:
chmod +x arquivo.bin
E para executalo, como sempre:
./arquivo.bin.

Como no caso anterior cos privilexios de usuario, ambos teñen diferenzas entre sí. Unha delas e a velocidade de traballo. Claramente, apt­-get funciona algo mais rápido que aptitude. Ainda que a diferenza mais importante e que, si instalamos un paquete e con el algunhas dependenzas, pode que o eliminar o paquete esas dependenzas sigan no sistema. Con apt-­get, as dependenzas quedanse no sistema, mentras que aptitude ten un log donde controla o tema das dependenzas e elimínaas si e necesario. Ademais, aptitude ten a orde search, que e realmente útil para buscar un programa do que no conocemos o seu nome completo.

O entorno de Rede

host
Determina a dirección IP dun host. host -a desplega toda a información de DNS.
ifconfig
Permite configurar unha interfaz de rede e ver o status de esta. Usase da forma ifconfig <interface>. Por exemplo, ifconfig eth0
ifup
Habilita a interfaz especificada, por exemplo ifup eth0
ifdown
Deshabilita a interfaz especificada, por exemplo ifdown eth0
netstat -a
Todas as conexions de Rede orixinadas e recibidas por o host
netstat -an | grep 25
Conexions de rede orixinadas e recibidas por el host sobre o porto 25
netstat -r
Mostra a tabla de rutas (routing table) do sistema
netstat -i
Estadísticas de rede de cada interfaz
lsof -n -i:25
Determinar o programa do sistema operando baixo o porto 25
nslookup
Busca información nos servidores DNS, exemplo: nslookup -query=mx mail.google.com, si non se especifican parámetros entrase en modo interactivo
ping -s 1016 host
Manda paquetes de ping de 1024 bytes (1016+8 bytes que ocupa a cabeceira), mentras que a cantidade por defecto son 512.
route add ruta
Permite agregar rutas a tabla de rutas dende e hacia o host. Exemplo, para guiar toda a información da rede 10.0.5.1 netmask 255.255.255.240 vía a interfaz eth0

Outras utilidades da terminal

wget url
Descarga un arquivo dende unha url dada. A velocidade é a mesma que se se fixese gráficamente.
Pegar código na terminal
Podese utilizar o botón dereito > pegar, pero tamén a combinación de teclas Mayús. + Ins.
Obter axuda para programas
man programa ou ben programa --help na maioría.
cp -r /home/usuario /media/externo/
Facer unha copia de seguridade da carpeta usuario no disco externo.

Como elexir o sistema operativo de arranque

  1. Temos que editar o arquivo do arranque, para eso invocaremos a gedit, así:
    sudo gedit /boot/grub/menu.lst
  2. Escribe a tua contrasinal para continuar (necesitas privilexios de administrador)
  3. Busca a liña en dónde dice:
    # You can specify 'saved' instead of a number. In this case, the default entry
    # is the entry saved with the command 'savedefault'.
    # WARNING: If you are using dmraid do not change this entry to 'saved' or your
    # array will desync and will not let you boot the system.
    default 0
    e cambia o 0 por o número da posición donde está o teu outro S.O. Si solo tes outro, usualmente será o 4. o 0 e o arranque predeterminado de Ubuntu, o 1 e recovery mode, o 2, Ubuntu Memtest+, é o 3 a liña que dice "Other Operating Systems", po lo que a 4 será o teu outro Sistema Operativo.
  4. Dille a gedit que garde os cambios, pulsando en gardar

Deter un programa en execución

    Presionamos a combinación de teclas "Ctrl+C". Por exemplo, cando non termina a sua execución ou está bloqueado.

Instalación de diferentes entornos: Gnome, KDE y XFCE (en Ubuntu)

Son, respectivamente,

Para desinstalar calquiera (por exemplo, kubuntu-desktop), simplemente executase sudo apt-get remove kubuntu-desktop

Instalación de Wine

Para poder executar programas de Windows baixo Linux
sudo apt-get install wine

Para desinstalar programas que corren baixo wine, wine uninstaller abrirá o asistente que permite seleccionar as aplicacions a desinstalar.

Instalación de DirectX9 mediante winetricks.

Esto e un script que facilita a descarga e instalación de bibliotecas que habitualmente son necesarias para executar aplicacions Windows. Si non temos Winetricks, abre a console e sigue estos pasos:

  1. wget http://www.kegel.com/wine/winetricks
  2. chmod +x ./winetricks Para dar os permisos de execucion
  3. sh winetricks directx9
  4. Abrirase a ventá de instalación de DirectX, acepta a licencia e pulsa en continuar. Con estos pasos xa temos DirectX9 instalado no noso sistema.

Instalar unha impresora PDF

sudo apt-get install cups-pdf

Cambiar a ubicación dos botons da ventá en Ubuntu 10.04

En Ubuntu podemos cambiar fácilmente o orde dos botons maximizar, minimizar e cerrar, así como a posición destos (a derecha ou esquerda da ventá). Para eso tan so temos que executar dende a consola o comando gconf-editor.

Despois navegamos a través do árbol de opcions a seguinte ruta: /apps/metacity/general/button_layout e no cadro de texto alternamos as palabras menu, space, maximize, minimize e close; según queiramos, o noso gusto. Os dous puntos : separan a parte esquerda e a dereita da ventá, a coma , usase para separar os botons e spacer deixa un espazo.

Exemplos:

close,maximize,minimize:
Botons a esquerda sin menú
close:maximize,minimize,menu
Cerrar a esquerda, maximizar, minimizar é o menú a dereita
menu,close:minimize
Menú é cerrar a esquerda, minimizar a dereita

Eu teño así: :minimize,maximize,close

Poñer iconas no escritorio en Ubuntu

Pulsaremos Alt.+F2 para abrir o Lanzador de aplicacions e escribimos: gconf-editor, movemonos po la arbore da esquerda, accedemos a apps/nautilus/desktop e marcamos as iconas que queremos que se mostren.

Despois de instalar Ubuntu e recomendable instalar tamén una serie de programas que non veñen na distribución, para sacarlle partido o noso GNU/Linux

Para quitar a ventá que aparece ao principio "Introduzca la contraseña para desbloquear el depósito «default»"

sudo aptitude install libpam-keyring

Conectarse a escritorio remoto de windows

rdesktop -n alias 192.168.1.254 (o calquera que sexa a dirección ip do sistema remoto)

Si o conectarnos por Terminal Server o bloqueo de mayúsculas non funciona (caps-lock), dentro da terminal (shell) escribimos o comando: sudo gedit /usr/share/rdesktop/keymaps/common e borramos a líña Caps_Lock 0x0 inhibit

Outro cliente de Escritorio Remoto para Windows que non ten o problema das maiúsculas é: krdc, que podemos instalar con:
sudo apt-get install krdc

Cando borras algo sin querer e logo no aparece na papeleira.

Dentro de una terminal, teclea os siguientes comandos:

mkdir ~/Papelera_temporal
cd ~/.local/share/Trash
mv * ~/Papelera_temporal
mv .* ~/Papelera_temporal

Despois desde Nautilus podese ver a carpeta Papeleira_temporal todos os arquivos borrados.

Para que sudo nos de permiso sin ter que poñer a contraseña:

Desde un terminal ejecutad sudo visudo
Sustituid la línea

%admin ALL=(ALL) ALL por %admin ALL=(ALL) NOPASSWD: ALL

Atallos de teclado

Ctrl + H
Para ver los archivos ocultos
Ctrl.+Alt.+L
Bloquea la pantalla
Alt + F2
Ejecutar una aplicacin
Alt.+F9
Minimiza la ventana actual
Alt.+F10
Maximiza la ventana actual
Ctrl.+Q
Cierra la aplicacin activa
Ctrl.+Alt.+L
Bloquea la pantalla
Alt.+F4
Cierra la ventana actual
Alt.+Tab
Cambia la ventana activa
Ctrl.+Alt.+Tab
Cambia entre paneles
Alt.+F1
Abre el menú Aplicaciones
Alt.+spacebar
Abre el menú de la ventana

COMODINS

$ ls -al a*
Obtenemos un listado de todos los archivos y directorios que empiecen por la letra "a"
$ mv *.bmp /tmp
Movemos todos los archivos con extensión bmp al directorio /tmp
$ ls t????.odt
Obtenemos los ficheros con extensión odt que empiecen pro "t" y que tengan cuatro caracteres más

Directorios mais importantes

bin
Conten os arquivos esennciais executables do sistema
boot
Ficheiros necesarios para o arranque
dev
Arquivos virtuais relacionados cos dsipositivos internos e externos (teclados, discos duros, etc.)
etc
Ficheiros de configuración dos programas e do propio sistema
home
Garda os directorios persoais de todos os usuarios
lib
Bibliotecas e módulos do núcleo
lost+fount
Almacena en arquivos toda a información recuperada tras un cerre involuntario do sistema.
media
Punto de montaxe de particions externas a GNU linux (dispositivosUSB, CD/DVD, unidades de outros SO)
mnt
Montar medios de almacenamento de uso esporádico
opt
Na maioria das instalacions está vacio
proc
Sistema de arquivos virtual
root
Directorio persoal de superusuario root
sbin
Conten arquivos executalbes destinados a administración do sistema operativo
srv
Almacena datos internos de servizos como HTTP o FTP
sys
Información interna do sistema operativo
tmp
Directorio temporal
usr
Conten todos os archivos relacionados con programas opcionais.
var
Arquivos que o seu contido é modificado continuamente
 

APUNTES DE UBUNTU 11.04

Para saber que versión está instalada na nosa pc, tecleamos na terminal: lsb_release -a
Para actualizar, apretamos Alt+F2 e escribimos na ventá: update-manager -d

UbuntuUbuntu 11.04 Como xa sabemos todos, Canonical decidiu que Ubuntu 11.04 Natty usará como shell na interface gráfica "Unity" e como xestor de ventás "Compiz". Pero non é obrigatorio utilizar Unity, e podemos arrancar co escritorio clásico cando queiramos.


GnomeTamén podemos instalar Gnome 3

Tecleamos en consola as seguintes liñas.

sudo add-apt-repository ppa:gnome3-team/gnome3
sudo apt-get update
sudo apt-get install gnome3-session
sudo apt-get install gnome-shell

Con isto estamos a engadir o repositorio, buscando novas actualizacións e instalando o novo Shell. Nada mais iniciar a sesión, vemos que as ventás, só teñen a opción de pechar ventana,[ X ]...

Isto non é problema, xa que arrastrando a ventá cara a arriba, se maximiza, e cara a abaixo...
Pero se queremos volver aos típicos botóns de ventás, maximizar e minimizar.

Tecleamos na consola:

gconftool-2 -s -t string /desktop/gnome/shell/windows/button_layout "menu:minimize,maximize,close"

Con iso conseguimos que despois de reiniciar sesión, nos saian botons xa coñecidos.

Apagar/Reiniciar

Facemos click no menú de usuario, diriximos o rato ata a opción de suspender e prememos a tecla "Alt", suspender cambiará por Apagar e ao dar click na devandita opción teremos o menú coas opcións Apagar e Reiniciar.

Resetear

O reset seguro en linux realízase presionando ao mesmo tempo Alt + Impr. Pant e escribindo pausadamente a frase reisub.
Así o sistema vai apagando os procesos en orde e reinicia de modo seguro

Se por algún motivo, a instalación foi mal, ou simplemente non lle gusta. O camiño para desinstalar é executar o seguinte na consola:

sudo apt-get install ppa-purge
sudo ppa-purge ppa:gnome3-team/gnome3

KDE Tamén podemos instalar a contorna KDE
Versión da plataforma 4.6.2 (4.6.2)

Ao instalar KDE tamén nos instalará unha chea de paquetes propios de Kubuntu, polo que tardará bastante, non desesperedes e terminade a instalación corectamente para non ter problemas despois.

KDE está nos repositorios de Ubuntu e podémolo instalar desde unha terminal co comando: sudo apt-get install kubuntu-desktop

Tamén instalamos o paquete de idiomas para KDE

sudo apt-get install language-pack-kde-es ou así: sudo apt-get install kde-l10n-es language-pack-kde-es
apt-cache search kde|grep "[-]es"
Se Gimp non vai en KDE executar na consola: gimp --verbose

Nautilus ten dous modos de navegar á hora de indicar unha dirección do arbol de arquivos.
O modo de navegación baseado en texto onde manualmente escribes o path, e o modo de navegacion baseado en botóns onde o arbol actual se mostra como unha serie de botóns cos nomes das carpetas.
Cámbiase en: “Alt + F2″ gconf-editor,vamos a “/apps/nautilus/preferences/” e habilitamos ou deshabilitamos o checkbox que di “always_use_location_entry”

Como elixir o sistema operativo de arranque a partir da versión 10.04

Necesitamos instalar o paquete startupmanager: sudo apt-get install startupmanager que nos permitirá facer todas as configuracións posibles mediante cadros de diálogo. Desta forma, de xeito visual, poderemos establecer como ha de ser ese menú de arranque, o que xestiona GRUB.

Burg é outro xestor de arranque novo baseado en GRUB. Para instalalo dende a terminal escribimos os seguintes comandos:

sudo add-apt-repository ppa:n-muench/burg
sudo apt-get update
sudo apt-get install burg burg-common burg-emu burg-pc burg-themes
burg-themes-common

Agora para facer que BURG integre o disco duro escribimos o seguinte comando:

sudo burg-install /dev/sda Onde sda é o identificador do disco no que está instalado o MBR. Agora actualiza burg: sudo update-burg

Para saber onde está instalado o MBR dende a terminal escribimos o comando:

sudo fdisk -l

Se prefires unha bonita ferramenta gráfica, instalamos GParted

sudo apt-get update
sudo apt-get install gparted

Con isto xa deberemos ter listo Gparted no menu de sistema/administración:Editor de particiones GParted

Instalar soporte para aplicacions Java

  1. sudo add-apt-repository "deb http://archive.canonical.com/ natty partner"
  2. sudo apt-get update
  3. sudo apt-get install sun-java6-jre sun-java6-jdk sun-java6-plugin sun-java6-fonts

Para baleirar a papeleira en Ubuntu cando non temos permisos sobre un arquivo dentro dela. Dende a consola tecleamos o comando: sudo rm -rf ~/.Trash/*

Quen dixo que editar vídeo en Linux fóra complicado? OpenShot Video Editor pon á túa disposición as ferramentas necesarias para iso sen coñecementos necesarios.

sudo add-apt-repository ppa:jonoomph/openshot-edge
sudo apt-get update
sudo apt-get install openshot openshot-doc

Podedes engadir máis efectos co seguinte paquete:

sudo apt-get install frei0r-plugins

Se queredes usar as animacións 3D, debedes instalar Blender 2.56 (Beta), para o cal tamén podemos empregar un PPA:

sudo add-apt-repository ppa:cheleb/blender-svn
sudo apt-get update
sudo apt-get install blender

Pasar videos AVI a MP4

Instalamos o ffmpeg (sdo apt-get install ffmpeg) e unha vez instalado totalmente, imos á carpeta onde temos o arquivo de video a pasar (archivo.avi) e escribimos en consola:
ffmpeg -i archivo.avi archivo.mp4. E xa está.

Ubuntu 11.10 Como crear lanzadores no escritorio en Ubuntu 11.10 Oneiric Ocelot?

Primeiro temos que instalar o seguinte paquete: sudo add-apt-install libgnome-desktop-2-17. Tamén pode ser necesaria nalgúns casos instalar o seguinte paquete: sudo add-apt-install libgnome-desktop-2-17. Crear un documento de texto e pegue dentro o seguinte script:

#!/bin/bash
NM1=$((RANDOM%8000))
NM2=$((RANDOM%7999))
gnome-desktop-item-edit --create-new $NM1$NM2.desktop

e garda,mos este documento co nome de Creación Lanzador, premer co botón dereito do rato sobre ela e seleccione a pestana Propiedades e seccionamos a caixa:Permitir ejecutar el archivo como un programa 

Finalmente copiamos este arquivo o seguinte camiño:. /home/Tu_usuario/.gnome2/nautilus-scripts O cartafol .gnome2 eatá escondida asi que deberemos ter activada a vista de cartafols ocultas no Nautilus. Desde entón (como sempre fai clic no botón dereito do rato), imos obter o menú emerxente onde imos seleccionar Scripts e entón, obviamente, Crear Lanzador ... Agora podemos crear o noso lanzador Ubuntu Oneiric... como foi toda a vida.

Recuperación de GRUP (ubuntu)


GRUP é un xestor de arranque múltiple, desenvolvido polo proxecto GNU. Cando temos a necesidade de instalar oto sistema operativo na nosa maquina, o sistema sobreescribe o sistema de arranque que tiñamos esablecido (MBR) borrando o GRUP. Unha forma sinxela de recuperalo é a seguinte.
Arrincamos dende un CD live de Ubuntu, unha vez que xa esteamos no escritorio do sistema no modo live, abriremos unha terminal, dentro da terminal identificamos a nosa partición raíz escribindo o seguinte comando:
$ sudo fdisk -l
O comando devolveranos o seguinte:

Terminal

Vemos que a partición que contén a root é a IDE número 7, e a que ten 82 é o espazo de intercambio (swap)
Agora montaremos a partición co comando: $ sudo mount /dev/sda2/mnt "sda" pode cambiar dependendo de onde tenganmos a nosa partición root neste caso como o vemos na imaguen é a "sda2". Despois escribiremos o seguinte comando que será o encargado de cargar todos os arquivos de arranque. $ sudo grub-install -roor-directory=/mnt/dev/sda
E pr último reiniciamos a maquina.

Capturar pantalla dende a terminal

$ gnome-panel-screenshot --delay=X
x é o número de segundos que tardara en facer o capturado.

Para unir varios arquivos pdf nun só

En linux a solución é ben sinxela. Debemos instalar o paquete pdftk. (Pdftk permítenos facer varias accións cos nosos pdf. Rotar as páxinas dun pdf, encriptar ou desencriptar pdfs, etc.) Instalámolo abrindo o terminal e escribindo: $ sudo apt-get install pdftk
Unha vez instalado, unimos os arquivos pdf co seguinte comando:
$ pdftk archivo1.pdf archivo2.pdf archivo3.pdf achivo4 cat output amo_ubuntu.pdf

Contáctanos | No rights reserved | Ten vostede permiso para copiar, redistribuir, modificar, amosar publicamente, e facer o que lle veña en gana con todo o aquí publicado.
Esta páxina foi renderizada por última vez o 20/05/2012 ás 12:14:02 UTC

[Just Rendered!]